بازیگران ایرانی

خانه > مقالات > عوامل سینمایی > بازیگران > بازیگران زن > شیرین بینا
عوامل سینمایی و بازیگران
خبرنامه
نام:
*ایمیل:
*موبایل:
 
*درج کد
شیرین بینا
شیرین بینا

بیوگرافی شیرین بینا :


شیرین بینا متولد  بیست و نهم مرداد ماه سال ۱۳۴۳ در مرند است ،نام اصلی او شیرین صدق گویا است اما به دلیل علاقه ای که به همسرش دارد نام خانوادگی او را برای خودش برگزیده ، شیرین بینا لیسانس علوم تربیتی از دانشگاه آزاد اسلامی دارد ، دوران ابتدایی را به واسطه ی ضرورت شغلی پدرش که قاضی دادگستری بود در شهرهای مختلف آذربایجان شرقی گذراند. شیرین بینا دیپلم را در تهران دریافت کرد و تحصیلات خود را در رشته علوم تربیتی به پایان برد و مدتی نیز با روش تئاتر درمانی به فعالیت در مهدکودک پرداخت. در سال ۱۳۷۲ با شرکت در فیلم «تیک تاک» فعالیت خود را شروع کرد و به ایفای نقش در سینما و تلویزیون پرداخت. شیرین بینا علاوه بر بازی در سریال های «مسافری از هند»، «کارآگاه علوی»، «در پی فاخته»، «گوهر کمال»، «دفاع مقدس»، «کودکی یک نویسنده»، «گروه ویژه»، «حضرت مریم»، «در آسمان آبی» و «خشم و قضاوت» در فیلم کوتاه «دستی از آسمان» و تله فیلم «مجهول» نیز حضور داشته است ،  شیرین بینا  نامزد دریافت جایزه نقش دوم زن در دوازدهمین جشنواره بین المللی فیلم فجر برای فیلم تیک تاک هم بوده و فیلم های سینمایی او عبارتند از تیک تاک (محمدعلی طالبی – ۱۳۷۲)بوی پیرهن یوسف (ابراهیم حاتمی کیا – ۱۳۷۴)کیسه برنج (محمدعلی طالبی – ۱۳۷۵)سهراب (سعید سهیلی – ۱۳۷۸)مریم مقدس (شهریار بحرانی – ۱۳۷۹)فرش باد (کمال تبریزی – ۱۳۸۱)تب (رضا کریمی – ۱۳۸۱)رویای خیس (پوران درخشنده – ۱۳۸۴)
.................................................................................................................................................................................................................
مصاحبه با شیرین بینا :


شیرین بینا                                                                         شیرین بینا(صدق کویا) و دخترش            

چند ساله بودید که پدرتان تلویزیون را برایتان به خانه آورد؟
حدوداً  ۹ ساله بودم. از آنجا که پدرم قاضی دادگستری بود و به شهرهای مختلف برای قضاوت اعزام می‌شد، در شهرستان اهر، اولین‌ برخوردم با تلویزیون شکل گرفت. یادم هست که از مدرسه به خانه آمدم و دیدم که پدرم یک تلویزیون RCI کمدی خریده است، آنقدر برای دیدن برنامه‌های تلویزیونی ذوق و شوق داشتیم که فقط برفک تماشا می‌کردیم.
چرا برفک؟
قضیه این بود که آن زمان اغلب آنتن‌‌های تلویزیون تهران مورد پوشش قرار داده شده بود، در شهرستان‌ها برنامه‌های تلویزیون کیفیت چندانی نداشت. یادم می‌آید پدرم می‌گفت برای آنکه بتوانید برنامه‌های تلویزیونی را بهتر تماشا کنید، انگشت سبابه‌تان را به انگشت شست بچسبانید و جلوی چشمتان قرار دهید به‌طوری که شبیه دوربین شود، این‌گونه باعث می‌شود که ما تصاویر را با تمرکز بیشتری ببینیم.
دیدن اولین برنامه‌های تلویزیونی برایتان چه حال و هوایی داشت؟
احساس جالبی بود، خودم را جای قهرمان داستان قرار می‌دادم و همذات‌پنداری می‌کردم.
فکر می‌کردید یک روز جزو بازیگران این جعبه جادویی قرار بگیرید؟
راستش را بخواهید بله، یک‌بار در همان سال‌ها به پدرم گفتم من می‌خواهم بازیگر شوم، پدرم به‌قدری ناراحت شد که اندازه نداشت از طرفی هم مادربزرگم به من می‌گفت که این محیط فضای خوبی ندارد، خدا را شکر انقلاب شد و بعد از آن شرایط سینما و تلویزیون بهتر شد و امثال من توانستندبه فعالیت بپردازند.
خاطرتان هست که در دوران انقلاب تلویزیون چه برنامه‌هایی داشت؟
در این دوران بیشتر اخبار پخش می‌شد و تلویزیون برنامه خاصی نداشت، اصلاً یکی، دو روز تلویزیون به‌طور کامل برنامه‌هایش قطع شده بود و بعد از آن ساعت برنامه‌ها کوتاه‌تر شد
خاطره‌ای از این دوران به یاد دارید؟
بعد از اینکه ماموریت پدرم در شهرستان اهر تمام شد، ما به منزل خودمان در نیاوران برگشتیم، روزهای انقلاب، حدوداً ۱۳ سال داشتم و در مدرسه‌ای واقع در خیابان منظریه درس می‌خواندم، صحنه‌هایی که در این دوران به‌خاطرم مانده از تحصن دانش‌آموزان است که من هم در میان آنها بودم و شعار می‌دادم. عده‌ای نیزدر جلوی کاخ نیاوران تجمع می‌کردند و با آمدن گارد شعار «الله اکبر» سر می‌دادند.خلاصه حکایتی بود… آن زمان دیگر اوج خوشحالی مردم بود، مردم شادی را با تمام وجودشان احساس می‌کردند.
بهترین صحنه ای که از مبارزات مردمی به‌خاطر دارید، چیست؟
پیاده شدن امام‌خمینی از هواپیما. آن زمان ما در مسیر میدان آزادی ایستاده بودیم و شاهد لحظه به لحظه شادی مردم بودیم.
از سال‌های بعد از انقلاب بگویید و حضورتان در عرصه بازیگری.
بعد از انقلاب دیگر دیدم که واقعاً آن شرایطی که مدنظرم بوده، مهیا شده و این محیط هنری، از حالت ابتذال خارج شده است و می‌توانم به خواسته قلبی‌ام در دوران کودکی جامه عمل بپوشانم.
ایستادن جلوی دوربین برای اولین‌بار چه احساسی برای شما داشت؟
اولین‌بار سال ۷۲ بود که مقابل دوربین محمدعلی طالبی در فیلم «تیک‌تاک» ظاهر شدم، برای بازی در اولین سکانس دست و پایم می‌لرزید و نمی‌توانستم. خلاصه با همکاری دوستان و دلگرمی‌ آقای طالبی توانستم از پس نقشم بربیایم و در جشنواره فیلم فجر همان سال کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن شدم .
با اولین حقوق بازیگری چه کردید؟
مبلغ ۴۰ هزار تومان دریافت کردم، برای پدر و مادرم هرکدام یک هدیه خریدم، الباقی پول را هم تا به خودم آمدم دیدم خرج شده است (می‌خندد)

 
منوی کاربری
ایمیل
رمز عبور
 
» عضویت
» یادآوری رمز عبور
تبلیغات مرتبط

© کلیه حقوق این وب سایت محفوظ می باشد. طراحی سایت با مهریاسان